Referat Misyjny Zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny
  • POWOŁANIA MSF

    Chcesz zostać misjonarzem i wyjechać na krańce świata głosić Ewangelię? Zostań MSF!

  • RODZINY MSF

    Jako Misjonarze św. Rodziny, zainspirowani przez naszego Założyciela, podejmujemy się opieki duszpasterskiej nad rodzinami. Rodzina chrześcijańska jest domowym Kościołem.

  • AKTUALNOŚCI Z ŻYCIA MSF

    Dowiedz się więcej o tym, co robią Misjonarze Świętej Rodziny w Polsce.

WIELKANOC 2017


















ŻYCZENIA WIELKANOCNE!!! - zobacz! 

Otwock-Świder, Wielkanoc 2017 r.

        Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja zawsze Dziewica!

             Na początku mojego listu, bardzo serdecznie pozdrawiam oraz zapewniam, że pamiętam o Wszystkich, którzy na różne sposoby wspierają dzieło misji oraz polecali się modlitwie powierzając się Świętej Rodzinie z Nazaretu.
Czas, w którym Opatrzność pozwoliła nam żyć jest szczególny. Niebo na różne sposoby usiłuje nam pomóc. Kościół przypomina o tym poprzez tajemnicę Fatimy, której 100 lecie objawień obchodzimy w tym roku. Można zaryzykować stwierdzenie, że ponad 100 lat temu, świat stanął nad przepaścią. Bezbożnie ideologie zaczęły przynosić straszne konsekwencje. Odrzucenie Boga Stwórcy, jako jedynego autorytetu moralnego, uruchomiło falę zła na niespotykaną dotąd skalę. Wydaje się, że pieczęcie piekielne zostały zerwane i wypuszczono na wolność legiony demonów nienawiści, cierpienia, a zwłaszcza śmierci. Rewolucje zarówno francuska jak i sowiecka zbierają koszmarne żniwo. W chorych umysłach ludzi rodzą się takie demoniczne systemy jak komunizm i nazizm, które będą odpowiedzialne za morze przelanej ludzkiej krwi.
U progu XX w. wybucha wojna, która po raz pierwszy miała zasięg ogólnoświatowy.
           To właśnie podczas I Wojny Światowej Niebo posyła, do leżącej na terenie Portugalii Fatimy, Niepokalaną Matkę Boskiego Zbawiciela. Matka Boża ukazała się trójce małych dzieci, które pasły owce. Byli to: 10 letnia Łucja Dos Santos i jej kuzynostwo, rodzeństwo 9-letni Franciszek i 7-letnia Hiacynta Marta. Objawienie Matki Bożej przygotowane było trzykrotnym ukazaniem się Anioła, który przygotował dzieci do właściwego spotkania z Matką Bożą. Zachęcał je do modlitwy i pokuty za grzeszników obrażających Boga. Matka Najświętsza objawiła się dzieciom po raz pierwszy 13 maja 1917 r. Wtedy poprosiła je, by przychodziły na to miejsce każdego 13 dnia następnego miesiąca. Początkowo Matka Boża nie ujawniała dzieciom swojego imienia. Za każdym razem prosiła je o modlitwę i ofiary za nawrócenie grzeszników.W czerwcu Maryja przekazała dzieciom pierwszą część tajemnicy fatimskiej i prosiła o ustanowienie nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi. Miesiąc później dzieci ponownie poznały kolejne tajemnice. Widzącym została okazana wizja piekła oraz prośba, by Ojciec Święty poświęcił Niepokalanemu Sercu Maryi Rosję. Wówczas to do Łucji Pani z Nieba kierowała przestrogi. Dzieci widzieliście piekło, miejsce, dokąd idą dusze biednych grzeszników. W celu uratowania ich, Bóg chce, aby nabożeństwo do Mojego Niepokalanego Serca rozszerzało się na całym świecie i wzrastało. Jeśli ludzie zrobią to, co ja ci powiem, wielu ludzi będzie uratowanych i tutaj będzie pokój, wojna się zakończy, jeśli ludzie szczerze przestaną bluźnić Bogu, a jeśli nie, to wybuchnie jeszcze gorsza wojna. Jeśli ludzie się nie nawrócą świat zostanie ukarany Bóg dopuści wojnę, głód, prześladowanie Kościoła i Papieża. W celu zapobieżenia temu, Ja proszę, aby Rosja była poświęcona Mojemu Niepokalanemu Sercu i żebyś ty przyjmowała Komunię Świętą w każdą pierwszą sobotę miesiąca, jako wynagrodzenie. Jeśli ludzie zrobią tak, jak proszę i rzeczywiście uważać będą na moje słowa, Rosja się nawróci i tu będzie pokój. Jeśli to się nie zdarzy i Rosja będzie rozprzestrzeniać błędne nauki po świecie, wojna oraz prześladowania Kościoła staną się nieuniknione. Dobro będzie przeżywało męczeństwo; Ojciec Święty będzie bardzo cierpiał; różne narody będą unicestwione. Ale na końcu Moje Niepokalane Serce zwycięży. Ojciec Święty poświęci Mi Rosję i to będzie nawrócenie i pewien czas pokoju będzie dany ludzkości. W Portugalii ludzie będą utrzymywać swoją wiarę. Nie mów tego nikomu, z wyjątkiem Franciszka. Kiedy ty odmawiasz różaniec, mów po każdej dziesiątce: „O mój Jezu, przebacz nam nasze winy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba, dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia".
               Wiadomość o tym, że w Fatimie są objawienia bardzo szybko rozprzestrzeniła się w okolicy, a potem w kraju. Dzieci z tego powodu doznały wielu prześladowań między innymi były zastraszane i przesłuchiwane przez władze. W sierpniu trafiły do więzienia. Jednak mężnie zniosły szykany i gotowe były ponieść śmierć za głoszoną prawdę. W tym miesiącu, ze względu na pobyt w więzieniu, Matka Boska objawiła im się 19 sierpnia. Prosiła, aby Łucja modliła się w Cova de Iria. Rozgłos sprawił, że
podczas ostatniego objawienia, 13 października 2017 r. w Fatimie, zgromadziło się około 70 tys. osób. Wówczas to Pani z Nieba powiedziała dzieciom, że jest Matką Boską. Kiedy znikła, cały ten tłum ujrzał cud słońca, który poprzedziła silna ulewa. Chmury się rozstąpiły, a słońce zaczęło się kręcić wokół i sprawiało wrażenie jakby miało spaść.
            Matka Boża zapowiedziała, że Franciszka i Hiacyntę szybko zabierze do raju. Przepowiednia się spełniła: chłopiec został zabrany do nieba 4 kwietnia 1919 r. w Fatimie, a dziewczynka 20 lutego 1920 r. w szpitalu Lizbonie. Łucja zaś otrzymała inne zapewnienie: „Ty jednak zostaniesz tu przez jakiś czas. Jezus chce posłużyć się tobą aby ludzie mnie poznali i pokochali. Chciałabym ustanowić na świecie nabożeństwo do Mego Niepokalanego Serca." Zgodnie z obietnicą Matki Bożej Łucja pozostała na ziemi. Matka Boża nawiedziła ją jeszcze kilka razy. Spisała ona również trzy tajemnice, które potem zostały ogłoszone. Treść trzeciej tajemnicy fatimskiej ujawnił publicznie Jan Paweł II 26 czerwca 2000 r. Była w niej mowa o „białym kapłanie padającym od kuli z broni palnej", co część osób odnosi do zamachu na Jana Pawła II z 13 maja 1981 r. (rocznica objawień).- Siostra Łucja zostaje zabrana z tego świata 13 lutego 2005 r. Po trzech godzinach spokojnego gaśnięcia wypowiada ostatnie słowa: „Serce Jezusa, Niepokalane Serce Maryi. Z Franciszkiem, Hiacynta i Ojcem Świętym idziemy, idziemy, idziemy..." Była godzina 17.25 - czas, w którym, rozpoczynały się fatimskie objawienia. Być może ostatnie objawienie Matki Bożej Fatimskiej miało miejsce w chwili śmierci Łucji. Przez lata Fatima stała się jednym z najważniejszych sanktuariów Maryjnych na Świecie. Obecnie kontynuuje się kult Matki Boskiej Fatimskiej w nabożeństwach do Jej Niepokalanego Serca w pierwsze soboty miesiąca oraz w rocznice objawień uroczystymi mszami świętymi i procesjami.
              W tym miejscu warto zwrócić uwagę na tak zwaną intencję modlitwy fatimskiej, która jest modlitwą wynagradzającą Trójcy Przenajświętszej za zniewagi i grzechy popełnione przeciwko Bogu i Niepokalanemu Sercu Maryi oraz za nawrócenie grzeszników. Mała Hiacynta każdy akt modlitwy rozpoczynała od słów: Panie Jezu z miłości do Ciebie, za nawrócenie grzeszników, za Ojca Świętego i jako wynagrodzenie Tobie i Niepokalanemu Sercu Maryi.
               Moi drodzy, chciałbym także wyrazić podziękowanie i wdzięczność Wam wszystkim Przyjaciołom Misji za wszystko co czynicie dla nas jako Misjonarzy Świętej Rodziny i dla naszych współbraci pracujących na misjach, ale także dla tych, do których zostali posłani. Bardzo dziękuję za podjęte adopcje, patronaty duchowe, za zaangażowanie się i włączanie w nurt modlitwy w intencji misji. Dzięki waszemu wsparciu nasi misjonarze mogą prowadzić swoje działania duszpasterskie, dożywiać dzieci, wspomagać ich proces edukacyjny w szkołach, leczyć w ośrodkach zdrowia. Niech Pan Bóg wszystkim wam za to wynagrodzi.
               W roku fatimskim, odpowiadając na prośby wielu Przyjaciół Misji, dołączam do listu wzór intencji mszalnych, w jakich można zamawiać Msze Święte.
Bardzo serdecznie zapraszam na nasze czuwanie w intencji misji, które odbędzie się na Jasnej Górze u stóp MB, w dniach z 22 na 23 lipca, po Apelu Jasnogórskim. Może warto zorganizować do tej modlitwy swoją rodzinę, znajomych, czy grupę z parafii? Pomyślmy…Czuwanie będzie poprzedzone dniem, rekolekcyjnym w domu sióstr Szarytek na ul. Św. Barbary 43 w Częstochowie. Rozpoczynamy je w piątek 21.07 o godz.14.30. Bardzo proszę o zgłoszenia chętnych w celu zarezerwowania noclegów.
                Jeszcze raz pozdrawiam i zapraszam do systematycznej współpracy.
                Na koniec pragnę poinformować, że to co robimy w ramach Referatu i Zgromadzenia można zobaczyć na naszych stronach internetowych: www.misjonarzemsf.pl oraz Youtube: „Misja Rodzina".
               W roku Fatimskiej Tajemnicy, na zbliżające się Święta Wielkanocne życzę, by Chrystus Pan wszystkich nas obdarzał swoim pokojem i zachował w Swoim Miłosierdziu.
- z kapłańskim błogosławieństwem i modlitwą

                                                                                              ks. Kazimierz Świderski MSF
                                                                                          Oficjał Prowincjalny ds. Misji MSF
Share:

WORECZEK RYŻU! - Wielki Post!

W jednym z artykułów, który przeczytałem w tygodniku Niedziela tuż przed Bożym Narodzeniem ubiegłego roku ukazał się ciekawy artykuł na temat sytuacji materialnej naszego społeczeństwa. Artykuł zatytułowany jest „Uwięzieni w biedzie”. Na łamach tego czasopisma woluntariusze po odwiedzeniu kilkudziesięciu tysięcy rodzin w Polsce w przeciągu kilku lat, odkąd zainicjowana została akcja „szlachetna paczka”, pokusili się o bardzo ciekawy raport. Sprawa dotyczy naszych polskich rodzin.
Oto fragment tego artykułu:

KILKA FAKTÓW NA TEMAT BIEDY

1,6 zł – tyle dziennie przypada na jedną osobę w 15 proc. rodzin dotkniętych chorobą lub niepełnosprawnością. Co druga rodzina ma długi, a co trzeci senior może wydać 7 zł dziennie, żeby nie popaść w zadłużenie. Tyle samo starych i schorowanych ludzi nie ma łazienki. Co 5 rodzina wielodzietna w Polsce mieszka w jednym pokoju, często nawet bez kuchni. Co 5 rodzina wydaje na mieszkanie połowę swoich dochodów. Większość rodzin, zwłaszcza tych wielodzietnych, jest zadłużona. Inaczej: nie stać ich np. na kupno butów zimowych. W rodzinach tych rodzic musi wybrać, które z dzieci dostanie ciepłą odzież czy buty. W co 5 rodzinie dochód na osobę to 200 zł, co oznacza, że po zapewnieniu dzieciom jedzenia i środków czystości niewiele zostaje na inne potrzeby, jak choćby zabawki, albo pasje. Z ogromnie trudnym startem w dorosłość zmagają się młodzi po opuszczeniu domów dziecka albo domów samotnej matki.
Po przeczytaniu całości skłoniło mnie to do zastanowienia się nad tym, co ja konkretnie robię na rzecz ludzi ubogich, ludzi biednych? Łatwo nam o tym mówić, ale już trudniej podjąć właściwe działania. Tutaj będą się rodziły różnego rodzaju usprawiedliwienia i wymówki. Znamy to doskonale ze swej codzienności; te samo usprawiedliwianie się byle by tylko uciszyć sumienie i zaspokoić spokój sumienia, bez jakichkolwiek wyrzutów. Sytuacja przedstawia wycinek polskiego społeczeństwa, ale nie łudźmy się, skoro w miarę dobrze sytuowanej Polsce są takie zjawiska to jak to może wyglądać w innych krajach, uboższych niż Polska? Jak to może wyglądać w Rosji? Na Madagaskarze? Czy też na Papui?

Może warto coś z tym zrobić. Chciałbym wyjść naprzeciw temu aby spróbować w okresie Wielkiego Postu, ale można to również praktykować dłużej podjąć post. Pan Jezus zachęca nas do tego kiedy mówi do swoich Apostołów wracających po akcjach i dzielących się swoimi „dokonaniami”. Kiedy nie zdołali zdziałać wszystkiego, że jeszcze im wiele brakowało, na co Pan Jezus odpowiadała, że są pewne rodzaje duchów złych, które można tylko wyrzucić modlitwa i postem. Zapewne wiele słyszeliśmy już na temat postu, może niejeden z nas podejmował niejeden już wyrzeczenie, czy postanowienie związane z Postem. Warto sprecyzować tutaj konkretną intencję. W naszych rodzinach dzieje się wiele zła, brakuje miłości, przebaczenia, nie mamy czasu dla siebie, dla dzieci. Nie możemy dogadać się z naszym szefem…., nie mogę sobie poradzić ze swoimi słabościami, lenistwem, złością, ze swoimi uzależnieniami, nałogami. Próbujemy sami, na własne sposoby. Aby naprawić tą całą sytuację potrzeba tak wiele wysiłku z naszej strony. Czasami wydaje nam się, że ten wysiłek będzie przekraczał wielokrotnie nasze możliwości i pozostajemy w sytuacji gdzie mówimy sobie: to i tak nie ma sensu, to i tak się nie uda, nie ma szans…. Brakuje nam wiary! A tak naprawdę, to zapominamy już, że to nie jest tylko moja walka, ale to jest walka Pana, który chce być przy mnie i chce mi towarzyszyć, chce mi pomóc, chce mnie uzdrawiać. Jasne, sami nie zdziałamy nic, ale może połączyć te wysiłki z modlitwą i postem, co? Może warto spróbować…
W Referacie Misyjnym na Wielki Post przygotowaliśmy woreczki z ryżem i z odpowiednim komentarzem: Według raportu Światowej Organizacji Zdrowia WHO - 1/3 populacji świata jest niedożywiona. 1/3 – głoduje. Wiedz, że w ciągu całego twojego dnia, kiedy masz do wyboru różnego rodzaju pieczywo, wędliny, sałatki, kiedy nie zastanawiasz się nad tym w ogóle czy coś dzisiaj zjem, ale co dobrego zjem, ponad 140 twoich braci i sióstr umiera w tym dniu z głodu.

Porcja 100 gram ryżu to dla wielu jedyny posiłek w ciągu całego dnia. Akcja ma trzy wymiary:
  • Postu – w wybranym dniu np. w piątek, woreczek ryżu staje się dla nas o ile to możliwe – jedynym posiłkiem
  • Jałmużny – pieniądze, które przeznaczylibyśmy na posiłek w tym danym dniu, składam jako ofiarę dla potrzebujących
  • Modlitwy – wspominamy w modlitwie ubogich, głodnych i cierpiących na misjach oraz o nowych powołaniach misyjnych
Wszystkie ofiary uzyskane z tej akcji chcemy przeznaczyć na pomoc misjom prowadzonym przez Misjonarzy Świętej Rodziny. Woreczek z ryżem można uzyskać pisząc na adres Referatu Misyjnego.

PROWINCJALNY REFERAT MISYJNY MISJONARZY ŚW. RODZINY
05-402 OTWOCK 4, UL. KOŁŁĄTAJA 80/82
NR KONTA: 19 1020 4027 0000 1202 0424 2673



                          Ks. Kazimierz Świderski MSF
                      Oficjał Prowincjalny ds. Misji MSF
Share:

„REFLEKSJE” Z WYSPY „RAJSKIEGO PTAKA”

Kolejny rok naszego życia już za nami. Dla wspólnoty MSF w Papui Nowej Gwinei był to czas zmierzenia się z nowymi wyzwaniami: przygotowanie do wizytacji z Prowincjalatu i jednocześnie uczestniczenie w przygotowaniach i udział święceniach biskupich naszego Współbrata Ks. Dariusza Kałuży MSF - historycznego wydarzenia dla naszego Zgromadzenia na terenie „rajskiej wyspy”. Przy tej okazji była tez obecność pani Sylwii. Dla niej, jako dziennikarki, była to niepowtarzalna możliwość spojrzenia na misyjne podwórko „od kuchni”, a przy okazji usłyszenia i nagrania głosów /czasem nieporadnych/ serca tych, którym jest dane i zadane być z Pauasami na dobra na złe…
W tyglu spotkań owego czasu, każdemu z nas, towarzyszyły pragnienia przychylenia „nieba” wszystkim przybyszom; owszem i obawy…, aby podróżowanie Wizytatorów /Ks. Piotra Gałązki MSF i Ks. Kazimierza Swiderskiego MSF/, gości i pani dziennikarki nie spotkały jakieś przykre niespodzianki. Dzięki Panu Bogu, czas wizytacji i święceń i „wywiadów” upłynął raczej owocnie i spokojnie. Czy tak też to odebrali przybyli do PNG Goście, to zostawiam ich osobistym komentarzom.
Po wizytacji prowincjalnej, po powrocie bpa Dariusza do swego „domu” nastał czas realizacji /i negocjacji/ prośby nowego Ordynariusza w Goroce: który tuż po nominacji powiedział nam: „mam nadzieje, że nie zostawicie mnie samego…” I stało się faktem, że dwaj Współbracia, dotychczas pracujący w diecezji Mendi, już wkrótce będą w diecezji Goroka. Ufam, ze ”transfer”, wobec zaistniałej potrzeby, Ks. Krzysztofa Sokola MSF i Ks. Przemysława Wieczorkowskiego MSF, chociaż nie odbył się bez trudności, to jednak temu przejściu towarzyszyła „pieczęć” zgody i zrozumienia zarówno Ks. Prowincjałe jak również Ks. Biskupa w Mendi. Mam nadzieje, że ich praca i wszelkie działania bogatego w doświadczenia na misjach Ks. Piotra Michalskiego MSF, który przeszedł z diecezji Madang do Goroki, na nowej niwie Pana jest i będzie zanurzona w wypełnienie woli Bożej Opatrzności.
Miniony rok – Rok Miłosierdzia - to z pewnością wytężony czas zgłębiania owej tajemnicy Boga, który w swym Jedynym Synu okazał miłosierdzie ludziom i całemu światu. Przeto byliśmy dumni z faktu, że parafie w Muli – Ks. Damian Szumski MSF i Parafia w North Goroka – Ks. Bogdan Cofalik MSF stały się „Bramami Miłosierdzia”; ze Bp. Donald Lippert OFM Cap. powołał Ks. Roberta Ablewicza MSF do posługi jako „Ojciec Miłosierdzia. Ks. Robert, będąc w Rzymie, otrzymał specjalne błogosławieństwo od Ojca Św. Franciszka. Nasz Współbrat swoja misje wypełniał bardzo gorliwie i diecezjanom z radością rozdawał miłosierdzie i błogosławieństwo Pana. Nie uszło to uwadze Bpa Donalda, który pod koniec ub. roku , jakby idąc „za ciosem”, powołał Ks. Roberta na Duszpasterza młodzieży z „linkiem” odpowiedzialności za powołania w diecezji Mendi. Życzę mu, aby wzywał pomocy Mistrza, gdy podczas „połowów” będą mu się rwały sieci…
Spoglądając wstecz na miniony rok 2016, dziękuje Bogu za wszelkie Jego dary przekazywane nam na różne sposoby do niesienia codziennego krzyża, za rocznice objawień Matki Bożej w La Salette - z wezwaniem do pokuty, za wszelkie ubogacenia ze spotkań z ludźmi, którzy żyją Bogiem, jak i z tymi, którzy co dopiero „raczkują” na drodze poznania Jego Obecności i za laskę okazywana naszemu Zgromadzeniu w głoszeniu dobrej nowiny w wielu zakątkach świata.
Na miniony czas trzeba nam tez spojrzeć, ze tu ziemi zaczyna się wieczność… Właśnie tam, do przestrzeni bez czasu, Pan Bóg powołał m.in. naszych Śp. Współbraci Ks. Anrzeja Rabija MSF, Ks. Stanislawa Sałate MSF i Ks. Kazimierza Boryne MSF. Tu w PNG często jest wspominana obecność sp. Ks. Andrzeja Rabija, który w latach 90-tych, jako Prowincjał MSF wizytował nasza wspólnotę wśród Papuasow. To właśnie za Jego czasów został erygowany dom zakonny MSF w Goroce.
Kończąc moje pobieżne refleksje pragnę podziękować Zarządowi Generalnemu i Prowincjalnemu Zgromadzenia MSF za wszelka duchowa i materialna pomoc. W imieniu wspólnoty zakonnej w PNG przesyłam szczególne podziękowania Ks. Ekonomowi Piotrowi Krupie MSF, Ks. Norbertowi Maierowi MSF, Ks. Jerzemu Soltysiakowi MSF i Ks. Kazimierzowi Świderskiemu MSF za nieustanne generowanie środków mających na celu niesienie pierwiastków wiary o Chrystusie Panu ludziom, do których zostaliśmy posłani. W strumień podziękowań pragnę zanurzyć także Księży Rektorów naszych domów zakonnych i wspierających nasze misje Księży diecezjalnych. Naszymi modlitwami obejmujemy niestrudzona armie Przyjaciół Misji w Polsce i zagranica. Staramy się być wdzięczni Panu Bogu za ofiarowujących swoje cierpienia za misje i misjonarzy. Przy okazji dziękuje za wszelkie teksty „ku pokrzepieniu serc” i życzenia przesyłane przez Ks. Grzegorza Kałdowskiego MSF, Sekretarza i Ks. Roberta Ciżewskiego MSF.
Ks. Stanisław Banasiński MSF (Rektor)
Goroka dnia 16 stycznia 2016 roku

GALERIA

(Kliknij na zdjęcie, aby powiększyć)
Share:

INFORMACJE


 

W niedzielę 8 stycznia br. w kościele w Camajuani, gdzie pracują już Ks. Grzegorz Chrapla MSF z Prowincji Polskiej oraz Ks. Héctor Donoso MSF z Prowincji Chilijskiej odbyły się uroczystości pod przewodnictwem Biskupa Santa Clara, Marcela Arturo Gonzaález  Amador. Tym samym nastąpiło oficjalne otwarcie misji MSF na Kubie w diecezji Santa Clara. W uroczystości tej wzięli udział: Przełożony Generalny Misjonarzy Świętej Rodziny Ks. Edmund Michalski MSF z Rzymu oraz Przełożeni Prowincjalni: Ks. Patricio Vargas MSF z Chile i Ks. Adam Sobczyk MSF z Polski.


 GALERIA

(Kliknij na zdjęcie, aby powiększyć)

Share:

MISJE I NOWA EWANGELIZACJA

Misyjna działalność Kościoła wypływa z samej jego natury. Chrystusowy nakaz: „Idźcie na cały świat...” podejmują Jego uczniowie przez wieki i pokolenia. W sensie ścisłym adresatami misji ad gentes są zarówno narody i grupy społeczne jeszcze nie wierzące w Chrystusa, jak i ci, którzy są daleko od Chrystusa oraz ci, których kultura nie doznała jeszcze wpływów Ewangelii. Jednakże Ojciec Święty Jan Paweł II wielokrotnie wzywał już Kościół do nowej ewangelizacji - nowej w formie, nowej w treściach i nowej w środkach wyrazu, ponieważ dzisiaj świat potrzebuje świadectwa, oczekuje świadków, potrzebuje głosu ludzi, którzy spotkali Jezusa Chrystusa, bo w obecnych czasach coraz więcej jest krajów czy grup społecznych, które „utraciły żywy sens wiary albo wprost nie uważają się za członków Kościoła, prowadząc życie dalekie od Chrystusa i Jego Ewangelii” (z przemówienia Ojca Świętego na Placu Defilad podczas trzeciej pielgrzymki do Polski). Stąd też „(...) granice pomiędzy opieką duszpasterską nad wiernymi, nową ewangelizacją i specyficzną działalnością misyjną nie dadzą się wyraźnie określić...” i zachodzi potrzeba „nowej ewangelizacji” albo „re-ewangelizacji” (RM 33-34).
Zarówno więc w przypadku „misji ad gentes”, jak i „nowej ewangelizacji” czy „re-ewangelizacji” chodzi o takie ukazanie Jezusa Chrystusa, by dla adresatów stał się On centrum i fundamentem Dobrej Nowiny.
Misjonarze Świętej Rodziny podejmują pracę misyjną niemal na całym świecie. W sumie około 850 misjonarzy podejmuje codzienne wyzwania na "niwie Pańskiej". Współbracia z różnych narodów, ras i kultur podejmują pracę misyjną lub ponowną ewangelizację, głosząc wszędzie, dokądkolwiek pośle ich Pan, Chrystusowe orędzie o zbawieniu.
15 Prowincji Misjonarzy Świętej Rodziny:
  • Prowincja Argentyńska
  • Prowincja Północno-amerykańska
  • Prowincja Południowo-brazylijska
  • Prowincja Północno-brazylijska
  • Prowincja Wschodnio-brazylijska
  • Prowincja Chilijska
  • Prowincja Francuska
  • Prowincja Hiszpańska
  • Prowincja Holenderska
  • Prowincja Jawajska
  • Prowincja Kalimantańska
  • Prowincja Malgaska
  • Prowincja Niemiecka
  • Prowincja Polska
  • Prowincja Szwajcarska
80 Polaków pracuje na misjach i za granicą (65 należy do Prowincji Polskiej - dane z 31.03.2011 r.) w następujących krajach:
  • Argentyna - 3 misjonarzy
  • Austria - 8 misjonarzy
  • Białoruś - 8 misjonarzy
  • Brazylia - 2 misjonarzy
  • Chile - 1 misjonarz
  • Czechy - 9 misjonarzy
  • Francja - 3 misjonarzy
  • Hiszpania - 1 misjonarz
  • Kanada - 2 misjonarzy
  • Madagaskar - 7 misjonarzy
  • Niemcy - 11 misjonarzy
  • Norwegia - 6 misjonarzy
  • Papua Nowa Gwinea - 8 misjonarzy
  • Szwajcaria - 1 misjonarz
  • USA - 1 misjonarz
  • Włochy - 8 misjonarzy
Share:

Copyright © Referat misyjny Zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny | Powered by Blogger
Design by Dawid Jesiotr | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com